Polski wyścig zbrojeń to dziś łańcuch niespełnionych obietnic i przykładów decyzyjnego chaosu w MON pod rządami Antoniego Macierewicza – twierdzą krytycy byłego ministra cytowani przez Rzeczpospolitą. Dziennik informuje, że na wniosek posłów opozycji na forum sejmowej Komisji Obrony Narodowej dokonano oceny stanu spraw w dziedzinie realizacji najważniejszych programów unowocześniania armii.
Z oceny wynika, że w wyjątkiem tarczy powietrznej Wisła, większość modernizacyjnych programów utknęła, a niektóre cofnięto na decyzyjnej ścieżce do czasów przed 2015 r.
Inicjator zbrojeniowego remanentu w MON poseł PO Czesław Mroczek, b. wiceminister obrony ds. modernizacji armii w gabinecie Ewy Kopacz twierdzi, że tylko negocjacje z Waszyngtonem w sprawie zakupu systemu antyrakietowego Patriot udało się posunąć obecnej ekipie nieco do przodu.
Po przerwaniu przetargu na wielozadaniowe caracale i ogłoszeniu nowego postępowania na 8 śmigłowców dla sił specjalnych i bojowego ratownictwa, już kilkakrotnie przesuwano termin zgłaszania ofert przez producentów. Obecnie data ostatecznych zgłoszeń nie jest nawet określona.
W przypadku programu pozyskania helikopterów uderzeniowych w ramach programu Kruk sprawy utknęły w fazie przygotowań analityczno-koncepcyjnych, gdy tworzone są dopiero wymagania techniczne. Tomasz Dmitruk z Dziennika Zbrojnego.pl analityk wydatków obronnych RP wątpi, czy plan dostawy pierwszych śmigłowców uderzeniowych w 2019 roku, jest w ogóle realny.
Ślimaczy się program pozyskania informatycznego systemu zarządzania walką szczebla batalionu Rosomak BMS.
Po unieważnieniu przez ministra Macierewicza postępowania w sprawie programu budowy okrętów obrony wybrzeża Miecznik i okrętów patrolowych z funkcją zwalczania min Czapla przygotowania do tej inwestycji także utknęły.
W drugim programie morskim, dotyczącym okrętów podwodnych nadal nie ma decyzji o wyborze dostawcy choć miał on nastąpić do końca… 2017 r.
Po prostu w działaniach zbrojeniowych decydentów panuje chaos.
Źródło: Rzeczpospolita