Pojawiający się bardzo często w TVP oraz innych mediach propisowskich Miłosz Kamil Manasterski nazywał się jeszcze całkiem niedawno inaczej. To Miłosz Kamil Szczeciński. A jego książki wydawał i blisko z nim współpracuje… Aleksander Nawrocki, współpracownik Służby Bezpieczeństwa. Jego teczka jest przechowywana w IPN z sygnaturą IPB BU 00200/959. Bezpieka uznawała go za bardzo użyteczne źródło informacji.
Spotkania z informatorem rejestrowane były przez SB od 5 stycznia 192 roku. Wtedy był w nich kandydatem, później już kontaktem operacyjnym o pseudonimiem „Aleksander”. Od 7 listopada 1985 r. stał się konsultantem. Wykreślono go z ewidencji w 1989 roku.
Nawrocki kandydował też swego czasu na prezesa Związku Literatów Polskich, ale przegrał. Wtedy mocno pokłócił się ze środowiskiem i oskarżył związek o to, że wybory były sfałszowane. Pisarze mówią, że skasował wtedy stronę internetową ZLP, bo była na jego prywatnym serwerze.
Co łączy Manasterskiego / Szczecińskiego z Nawrockim? Nie tylko wydawanie książek. „Aleksander Nawrocki jest arcyciekawą osobowością, znakomitym poetą i tłumaczem, pozbawionym niemal zupełnie zdolności do medialnego “sprzedawania siebie samego”. Tego, co jest w dzisiejszym świecie obowiązkową umiejętnością wszystkich pseudogwiazdek i jednosezonowych celebrytów. Doświadczamy dzisiaj boleśnie banalnych historii o ludziach znanych tylko z tego, że są znani (jakże cudownie pokazał to w swoim filmie “Zakochani w Rzymie” Woody Allen w epizodzie z Roberto Benigni!). A człowiek, którego życie i dokonania są naprawdę wartką opowieścią, chciałoby się rzec – milczy” – pisze o Nawrockim Manasterski / Szczeciński w we wstępie do książki „Rozmowy z Nawrockim”.
