Media publiczne są po ośmiu latach rządów PiS w stanie ruiny. Zatrudnieni tam ludzie nie wiedzą po co pracują, hasło „misja” używane jest jako pałka na przeciwników i reformatorów a kolejne układy i układziki próbują zdobyć w nich władzę. To kompletny absurd. Warto się zastanowić, czy korzystając z tego, że minister Sienkiewicz powołał likwidatorów, nie należy rzeczywiście tych mediów po prostu rozwiązać i zakończyć ich działalność. Bo tak naprawdę po co nam one?
Grzechami głównymi mediów publicznych w Polsce jest przerost zatrudnienia, niska efektywność pracowników, brak planu na rozwój, niska użyteczność społeczna oraz uwikłanie w różnego rodzaju interesy. Czy w ogóle nas stać na media publiczne?
Jeśli weźmiemy pod uwagę, że zarabia się tam 20-40 tysięcy złotych, że audycje i programy są niskiej jakości, że w sumie nie wiadomo do kogo jest skierowana oferta tych nadawców, ze oglądalność spada, że internet rozwija się bardzo mocno – to media publiczne są nam naprawdę niepotrzebne.
Media publiczne byłyby użyteczne, gdyby określono kierunek ich rozwoju. Jednak minister Sienkiewicz takiego pomysłu nie ma i nie potrafi najwyraźniej dopilnować, żeby był w ogóle jakiś kierunek. Ba, nie potrafił nawet likwidatorom zapewnić wypłat! Nie ma też systemu finansowania ani rozliczania ludzi kolaborujących z PiS.
Skoro tak, to zlikwidujmy to wszystko w cholerę!
