Karol Nawrocki – uzurpator, nielegalnie zajmujący pałac prezydencki, polityk na sznurku Kaczyńskiego paradujący w mundurku historyka – postanowił wejść w buty komisarza partyjnej rewolucji. Publicznie mówi o listach sędziów, którzy rzekomo „godzą w porządek konstytucyjno-prawny RP”. Brzmi jak groteskowy żart z podręcznika PRL, ale to dzieje się tu i teraz. I nie łudźmy się – każdy może znaleźć się na takiej liście. Cel to zastraszenie.
Jak trafić na listę PiS? Wystarczy, że sędzia dostanie „niewłaściwą” sprawę – politycznie wrażliwą, medialnie głośną, niewygodną dla Kaczyńskiego – i natychmiast stanie się wrogiem publicznym numer jeden. Nawrocki i jemu podobni zadbają, by nazwisko sędziego zawisło na sztandarach krucjaty przeciw niezależnym sądom. To nie jest już ostrzeżenie – to jest zapowiedź czystek. Próba przestraszenia sędziów, by stali się biernymi urzędnikami wykonującymi polityczne zamówienia. I tylko wspólna, solidarna obrona niezależności sądownictwa może powstrzymać ten walec. Fundament trójpodziału władz pęknie, jeśli sędziowie, jeden po drugim, zaczną chować się po kątach w nadziei, że ich ominie. Naiwność taka kończy się zawsze tak samo – nikt nie zostaje oszczędzony.
Iustitia zapowiada, że będzie bronić prześladowanych sędziów. Ale zagrożenie jest realne i bliskie. Bo to, co dziś zaczyna się od słów Nawrockiego, jutro może zamienić się w faktyczną odmowę powoływania sędziów, blokowanie awansów czy wykluczanie z zawodu. Prezydent powinien pamiętać, że w Strasburgu leżą skargi sędziów niepowołanych przez Lecha Kaczyńskiego i Andrzeja Dudę. Wkrótce może zapaść pierwszy wyrok.
Karol Nawrocki może dziś rozdawać listy wrogów, ale prawdziwy rachunek wystawi mu prawo. I to ono – a nie jego partyjny rejestr – zadecyduje, kto rzeczywiście godzi w porządek konstytucyjny. Bo Nawrocki to uzurpator, przejściowo zajmujący pałac, z którego można i trzeba go szybko usunąć, jeśli okaże się, że wybory sfałszowano. A mamy na to coraz większą szansę.