Do dzisiaj Polska nie zna oficjalnego zwycięzcy wyborów prezydenckich. To fakt, który sam w sobie jest skandalem i kompromitacją państwa. W demokracji podstawą legitymacji władzy jest głos obywateli – a jeśli ten głos nie został policzony uczciwie, jeśli wynik budzi wątpliwości, to cała konstrukcja państwa prawa staje się atrapą.
Mimo to w pałacu prezydenckim zasiada Karol Nawrocki – człowiek, który nie posiada żadnej legitymacji społecznej. Uzurpator, którego obecność w najważniejszej instytucji państwa jest policzkiem dla obywateli. Jego uprawnienia są zerowe, a decyzje, które podejmuje, nie mają mocy prawnej. Są tylko pustymi gestami człowieka, który zajął miejsce, do którego nie ma żadnego mandatu. Nie ulega wątpliwości, że w czasie wyborów doszło do licznych nieprawidłowości. Raporty i świadectwa wyborców wskazują jasno: konieczne jest ponowne, dokładne przeliczenie głosów. Dopóki to się nie stanie, żadne deklaracje i żadne „zaprzysiężenia” nie mają znaczenia. Demokracja nie opiera się na fałszu i manipulacji – opiera się na przejrzystej woli obywateli.
To właśnie dlatego w pałacu prezydenckim narasta strach, gdy tylko pada nazwisko Waldemara Żurka. To nazwisko stało się symbolem prawdy i odwagi – i każdy, kto ma coś na sumieniu, wie, że moment prawdy nadchodzi. Wystarczy jedno uczciwe przeliczenie głosów, by okazało się, że uzurpatora trzeba wynieść z pałacu w atmosferze kompromitacji.
Polacy mają prawo wiedzieć, kto naprawdę wygrał wybory. Mają prawo do uczciwości i przejrzystości. Nie wolno im tego prawa odbierać – bo bez tego państwo przestaje być republiką, a staje się farsą.