W najnowszym wydaniu „Newsweeka” na okładce króluje hasło, które jeszcze kilka miesięcy temu brzmiałoby jak polityczna abstrakcja: „Iskrzy u Nawrockiego”. Dziś jednak coraz mniej osób w Pałacu Prezydenckim i w zapleczu PiS ma wątpliwości, że obóz nowej głowy państwa wchodzi w fazę wewnętrznych tarć. I to nie drobnych, lecz takich, które zaczynają przypominać klasyczne „branie się za łby”.
Nie chodzi już o różnice zdań czy niuanse kompetencyjne. Z rozmów z ludźmi zbliżonymi do pałacu wyłania się obraz środowiska, w którym narasta nieufność, a osobiste animozje coraz częściej przesłaniają racjonalną debatę o kierunku polityki państwa. „Przydacz i Bogucki nienawidzą się z Cenckiewiczem” – mówi jeden z informatorów „Newsweeka”. Inny dorzuca jeszcze ostrzej: „W pałacu i w PiS wiele osób źle życzy Cenckiewiczowi”.
Najostrzejszy spór toczy się dziś – jak czytamy – na linii Cenckiewicz – Przydacz. „Konflikt numer jeden jest właśnie na tej linii” – relacjonuje tygodnik. I trudno się dziwić. Sławomir Cenckiewicz, szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, jest postrzegany jako jeden z filarów prezydentury Nawrockiego. „Prywatnie jeden z najbliższych przyjaciół prezydenta” – podkreśla „Newsweek”. „Nawrocki bardzo go ceni, uważa za człowieka prawego, który bardzo przyczynił się do jego wygranej w wyborach prezydenckich”.
Z kolei Marcin Przydacz, stojący na czele Biura Polityki Międzynarodowej, to polityk o innym profilu. Doświadczony dyplomata, wcześniej związany z prezydentem Dudą, z którym – jak przypominają dziennikarze – „na koniec się jednak pożarł”. Dziś jest jednym z kluczowych architektów relacji zagranicznych nowej głowy państwa. I właśnie tu zaczyna się problem.
„Ministrowie są skazani na przepychankę, bo ich kompetencje na siebie nachodzą. Cenckiewicz – bezpieczeństwo, obronność. Przydacz – polityka międzynarodowa” – ocenia „Newsweek”. W praktyce oznacza to ciągłe spory o wpływy, zakres decyzyjności i dostęp do prezydenta. Jak mówi jeden z rozmówców: „Iskrzy kompetencyjnie, różnią się pod względem merytorycznym”.
Ale za tymi eleganckimi sformułowaniami kryje się znacznie więcej. „Jest ostra rywalizacja o to, kto ma się kontaktować z Amerykanami, z administracją Trumpa” – podkreśla inne źródło tygodnika. W realiach obecnej geopolityki to nie jest detal, lecz klucz do realnej władzy.
Nic więc dziwnego, że konflikt szybko wyszedł poza mury Pałacu Prezydenckiego. Niedawno Onet.pl doniósł, że Marcin Przydacz przekonał prezydenta do dymisji Sławomira Cenckiewicza. „Ze znanych nam relacji wynika, że sprawa nie stanęła na ostrzu noża. Jednak Przydacz – słyszymy w pałacu – bardzo liczy na zmiany w BBN” – pisał „Newsweek”.
Ten epizod pokazuje, jak głęboko sięgają obecne napięcia. To już nie tylko spór o procedury, lecz walka o przyszły kształt zaplecza prezydenta. W tle widać też nerwowość w PiS, gdzie – jak słyszymy – „wiele osób źle życzy Cenckiewiczowi”, licząc na osłabienie jego pozycji.
Polityka, jak mawiają jej uczestnicy, nie znosi próżni. Gdy znika wspólny cel, a emocje zaczynają dominować nad kalkulacją, obóz władzy szybko dzieli się na rywalizujące frakcje. To, co dziś obserwujemy u Nawrockiego, jest klasycznym przykładem takiego procesu.
Na razie prezydent stara się zachować wizerunek arbitra, ale im dłużej jego współpracownicy „biorą się za łby”, tym trudniej będzie utrzymać wrażenie jedności. A to, jak pokazuje doświadczenie, bywa pierwszym sygnałem poważniejszych problemów całej ekipy rządzącej.