W obliczu eskalacji konfliktu na Bliskim Wschodzie odpowiedzialność za słowo i decyzje waży więcej niż kiedykolwiek. Dlatego stanowisko, jakie zaprezentował wicepremier i szef MSZ Radosław Sikorski, zasługuje na poparcie – zwłaszcza gdy zestawimy je z reaktywnością i polityczną nadpobudliwością polityków Prawa i Sprawiedliwości.
Sikorski jasno zakomunikował, że państwo działa. „Jesteśmy przygotowani do akcji ewakuacyjnej. Jeżeli chodzi o kwestie logistyczne, są przygotowywane samoloty” – poinformował podczas konferencji prasowej. To komunikat spokojny, konkretny i odpowiedzialny. Nie ma w nim ani paniki, ani propagandowego triumfalizmu. Jest za to coś, czego w polskiej polityce często brakuje: trzeźwa ocena sytuacji.
Minister podkreślił, że „ewakuacja jest przedmiotem narady zespołu kryzysowego” oraz że „ewakuowanie obywateli z lotniska, na którym są komercyjne loty, nie byłoby szczytem racjonalności”. To zdanie powinno zakończyć wszelkie spekulacje. Państwo nie działa pod wpływem twitterowych emocji ani medialnych nagłówków, lecz w oparciu o analizę ryzyka i realne możliwości operacyjne.
Tymczasem opozycja – zamiast wykazać minimum odpowiedzialności w sytuacji międzynarodowego kryzysu – postanowiła uczynić z bezpieczeństwa Polaków kolejne pole partyjnej bitwy. Sikorski nie owijał w bawełnę: „Uważam, że to wyjątkowo wredne, że opozycja nie potrafi wyjąć żadnego tematu poza walkę partyjną. Każdy kolejny rząd stara się działać w interesie Polaków”. Mocne słowa? Owszem. Ale czy nie adekwatne?
Sytuacja w regionie jest dynamiczna. W sobotę nad ranem Izrael i USA rozpoczęły naloty na cele w Iran. W ich wyniku zginął m.in. najwyższy przywódca Iranu, Ali Chamenei. W odpowiedzi Teheran zaatakował amerykańskie bazy w regionie oraz Izrael. Lotniska w rejonach objętych atakami dronowymi i rakietowymi były zamknięte. W takich warunkach organizowanie pokazowej akcji ewakuacyjnej tylko po to, by zaspokoić polityczne ambicje opozycji, byłoby skrajną nieodpowiedzialnością.
Sikorski zwrócił uwagę na fakty: „Kilkaset osób zostało przewiezionych z Izraela, Jordanii i Libanu do Egiptu. Tam lotniska są otwarte. Lotniska w rejonie uderzeń dronowych i rakietowych do dziś były zamknięte. (…) Nie wiem, jak panowie z PiS wyobrażają sobie lądowanie na zamkniętych lotniskach. Mieliśmy w historii taki przypadek i nie jest to tradycja, którą należy kultywować”. To nie tylko celna riposta, ale przypomnienie, że polityka zagraniczna to nie teatr gestów, lecz zarządzanie realnym ryzykiem.
PiS najwyraźniej liczy, że każda sytuacja kryzysowa stanie się okazją do podważania kompetencji rządu. Problem w tym, że bezpieczeństwo obywateli nie jest narzędziem do budowania słupków poparcia. Sugestie, że rząd „nic nie robi”, ignorują zarówno działania dyplomatyczne, jak i logistyczne przygotowania, o których mówił minister. Ignorują też fakt, że „nie mamy prawnej możliwości wydania zakazu” wyjazdów – państwo prawa działa w granicach przepisów, a nie według politycznych zachcianek.
Warto docenić, że obecne kierownictwo MSZ nie ulega presji chwili. Racjonalność, o której mówi Sikorski, oznacza chłodną analizę: czy lotnisko jest otwarte? czy przestrzeń powietrzna jest bezpieczna? czy istnieje alternatywna droga ewakuacji? To pytania, na które trzeba odpowiedzieć, zanim wyśle się samolot z biało-czerwoną szachownicą w strefę potencjalnego ostrzału.
W czasach, gdy polityka często sprowadza się do ostrej retoryki, postawa Sikorskiego pokazuje, że można łączyć stanowczość z odpowiedzialnością. Krytyka opozycji nie wynika z chęci eskalacji sporu, lecz z obrony elementarnej zasady: w sprawach bezpieczeństwa narodowego interes państwa powinien stać ponad partyjnym interesem.
Jeżeli ktoś dziś zasługuje na wsparcie, to nie ci, którzy domagają się spektakularnych gestów, lecz ci, którzy w ciszy gabinetów przygotowują realne scenariusze działania. A to właśnie robi polska dyplomacja pod kierownictwem Radosława Sikorskiego.
