Karol Nawrocki i Przemysław Czarnek po raz kolejny pokazują, że politykę traktują jak wielką kampanię marketingową, w której fakty i odpowiedzialność mają znaczenie drugorzędne. Najważniejsze jest jedno: wywołać emocje, podgrzać atmosferę i spróbować ugrać kilka punktów sondażowych. Nawet jeśli odbywa się to kosztem obywateli, którzy coraz bardziej mają prawo czuć się zmęczeni tym niekończącym się politycznym teatrem.
Prezydencka inicjatywa referendum dotyczącego polityki klimatycznej Unii Europejskiej od początku wyglądała podejrzanie. Karol Nawrocki ogłosił ją z wielką pompą, przedstawiając się jako obrońca Polaków przed drożyzną i wysokimi cenami energii. „Czy jesteś za realizacją unijnej polityki klimatycznej, która doprowadziła do wzrostu kosztów życia obywateli, cen energii i prowadzenia działalności gospodarczej i rolniczej?” – brzmi pytanie, które prezydent chciałby zadać obywatelom.
Problem polega jednak na tym, że nawet politycy PiS nie udają już, iż chodzi o realne referendum. Wirtualna Polska ujawniła bowiem coś, co od początku było oczywiste: cała akcja ma charakter czysto polityczny i została skoordynowana z kampanią Przemysława Czarnka. „To pomysł kampanijny” – przyznaje wprost jeden z rozmówców z PiS. Trudno o bardziej szczere wyznanie politycznego cynizmu.
W praktyce wygląda to więc tak: Pałac Prezydencki i centrala PiS doskonale wiedzą, że referendum najprawdopodobniej się nie odbędzie, ponieważ Senat odrzuci ten pomysł. Wiedzą też, że pytanie zostało skonstruowane w sposób skrajnie populistyczny, by wywołać emocjonalną reakcję. Mimo to postanowili „grać” tym tematem, bo – jak mówi jeden z polityków prawicy – „to naprawdę grzeje Polaków”.
I właśnie w tym tkwi sedno problemu. Dla Nawrockiego, Czarnka i PiS sprawy dotyczące kosztów życia, rachunków za energię czy sytuacji gospodarczej nie są wyzwaniem wymagającym odpowiedzialnej polityki. Są narzędziem kampanii. Kolejnym paliwem dla politycznej wojny. Kolejnym sposobem na mobilizowanie elektoratu poprzez strach i gniew.
Szczególnie uderzająca jest tutaj rola Przemysława Czarnka. Polityka, który od lat buduje swoją popularność na agresji, ideologicznych konfliktach i nieustannym podziale społecznym. Teraz ma zostać twarzą nowej kampanii PiS opartej na drożyźnie i frustracji społecznej. „Ma być o sytuacji ekonomicznej Polaków i drożyźnie” – przyznają politycy PiS. Innymi słowy: partia, która przez lata współrządziła krajem i odpowiada za wiele obecnych problemów gospodarczych, zamierza przedstawiać się jako obrońca zwykłych ludzi przed skutkami kryzysu.
Trudno nie dostrzec w tym ogromnej hipokryzji. To przecież rządy PiS pozostawiły po sobie rekordową inflację, chaos finansów publicznych i gigantyczne napięcia w relacjach z Unią Europejską. Dziś ci sami politycy próbują przekonywać, że nagle odkryli troskę o portfele obywateli. Co więcej, robią to przy pomocy referendum, o którym sami wiedzą, że nie ma większych szans na realizację.
Wszystko wskazuje więc na to, że mamy do czynienia z klasycznym politycznym przedstawieniem. Nawrocki odgrywa rolę „obrońcy Polaków”, Czarnek ma zdobywać polityczne punkty, a PiS liczy na kolejną falę emocji wymierzoną w rząd i Unię Europejską. Tymczasem realne problemy obywateli schodzą na dalszy plan.
Najbardziej niepokojące jest jednak coś innego. Coraz częściej wygląda na to, że obóz prawicy całkowicie porzucił myślenie w kategoriach odpowiedzialności państwowej. Liczy się wyłącznie kampania, konflikt i polityczny spektakl. Nawet urząd prezydenta przestaje być miejscem powagi i stabilności, a staje się elementem partyjnej machiny.
Polacy zasługują na coś więcej niż kolejną propagandową akcję przygotowaną pod potrzeby kampanii Przemysława Czarnka. Zasługują na polityków, którzy będą rozwiązywać problemy, a nie cynicznie nimi handlować. Dziś jednak Nawrocki, Czarnek i PiS pokazują przede wszystkim jedno: że gotowi są bawić się emocjami społecznymi i naszymi codziennymi lękami wyłącznie po to, by odzyskać polityczną inicjatywę.
