Jeszcze niedawno politycy związani ze Zbigniewem Ziobrą przekonywali, że Polska potrzebuje wyjątkowo surowego państwa, które będzie bez litości ścigać wszystkich próbujących unikać odpowiedzialności.
Dziś jednak role wyraźnie się odwróciły. To właśnie były minister sprawiedliwości stał się bohaterem doniesień o pobycie za granicą, możliwej ekstradycji i politycznych kulisach wyjazdu do Stanów Zjednoczonych. Im więcej pojawia się nowych informacji, tym bardziej wizerunek dawnego „twardego szeryfa” zamienia się w obraz polityka, który zrobi wszystko, byle tylko nie stanąć twarzą w twarz z polskim wymiarem sprawiedliwości.
Według TVN24 były minister sprawiedliwości został zauważony na lotnisku Newark w New Jersey. Zdjęcie polityka przesłał stacji jeden z widzów. Wcześniej o pobycie Ziobry w USA informowała również TV Republika. Co więcej, media podały, że do Ameryki wyjechał także Marcin Romanowski, jeden z najbliższych współpracowników byłego szefa resortu sprawiedliwości.
To właśnie w tym momencie wyjątkowo wyraźnie wybrzmiewają słowa obecnego ministra sprawiedliwości Waldemara Żurka. W przeciwieństwie do Ziobry nie próbuje on budować atmosfery politycznego spektaklu ani medialnej wojny. Mówi spokojnie, rzeczowo i przede wszystkim — jak przedstawiciel państwa, które chce działać zgodnie z procedurami. Żurek podkreślił, że „to nie oznacza jeszcze, że tam zamierza uciekać przed polskim wymiarem sprawiedliwości”, ale jednocześnie zapowiedział zdecydowane kroki. „Rozmawiałem z prokuratorem krajowym. W poniedziałek, jeśli będzie potwierdzone, że Zbigniew Ziobro jest w USA, wystąpimy o jego ekstradycję” — powiedział minister.
I właśnie tak powinno wyglądać państwo prawa. Bez histerii, bez politycznych pokazówek i bez konferencji prasowych organizowanych wyłącznie po to, by upokorzyć przeciwnika. Żurek zachowuje się dokładnie odwrotnie niż Ziobro przez lata swoich rządów w Ministerstwie Sprawiedliwości. Nie urządza medialnych polowań. Nie wydaje wyroków przed decyzjami sądu. Po prostu przypomina, że każdy obywatel — nawet były minister — powinien odpowiadać przed państwem.
Tymczasem zachowanie Ziobry wygląda coraz bardziej desperacko. Pojawiają się kolejne informacje o kulisach jego podróży do USA. Według ustaleń Onetu były minister miał otrzymać wizę dla dziennikarza TV Republika. Tomasz Sakiewicz pytany o tę sprawę odpowiedział wymijająco: „Dzisiaj na ten temat będzie informacja”. Sama sytuacja brzmi jednak wręcz absurdalnie. Człowiek, który przez lata przedstawiał się jako obrońca suwerenności i powagi państwa, miałby korzystać z medialnych i politycznych koneksji po to, by znaleźć się poza zasięgiem polskiego wymiaru sprawiedliwości.
Najbardziej kompromitujące jest jednak coś innego. Ziobro przez lata budował swój polityczny kapitał na haśle „walki z bezkarnością elit”. Organizował konferencje, podczas których z moralnym oburzeniem opowiadał o konieczności rozliczania wszystkich, którzy stoją ponad prawem. Dziś sam robi wszystko, by uniknąć konfrontacji z instytucjami państwa. I trudno nie dostrzec tej gigantycznej hipokryzji.
Jeszcze kilka lat temu politycy Solidarnej Polski opowiadali o „kastach”, „układach” i „nadzwyczajnej łagodności państwa wobec swoich”. Dzisiaj opinia publiczna widzi człowieka, który pojawia się nagle w Stanach Zjednoczonych mimo problemów z dokumentami i pytań dotyczących jego sytuacji prawnej. To nie wygląda jak pewność niewinności. To wygląda jak paniczna próba odsunięcia od siebie odpowiedzialności.
Dlatego reakcja Waldemara Żurka jest tak ważna. Pokazuje bowiem, że państwo nie może działać wybiórczo. Jeśli istnieją podstawy prawne do działań wobec byłego ministra, procedury powinny zostać uruchomione bez względu na nazwisko, dawną funkcję czy polityczne wpływy. Właśnie na tym polega normalność w demokracji.
Ziobro przez lata chciał uchodzić za symbol siły państwa. Paradoks polega na tym, że dziś stał się symbolem wszystkiego, co w jego polityce było najbardziej toksyczne: pogardy wobec instytucji, politycznej hipokryzji i przekonania, że władza daje bezkarność. A gdy przyszło do odpowiedzialności, dawny „szeryf prawicy” nagle znalazł się tysiące kilometrów od Warszawy.
