Jarosław Kaczyński od lat buduje swoją politykę na emocji, strachu i poczuciu oblężenia. Jednak nawet jak na standardy prezesa PiS jego najnowszy wpis po interwencji służb ratunkowych w domu matki Karola Nawrockiego brzmi jak całkowite zerwanie z polityczną rzeczywistością.
Zgłoszenie możliwego pożaru, obowiązkowa reakcja straży pożarnej i policji oraz działania zgodne z procedurami zostały przez lidera PiS przedstawione niemal jako polityczny zamach organizowany przez państwo. To już nie jest zwykła przesada. To przykład politycznej histerii, która coraz bardziej zastępuje Kaczyńskiemu realny opis świata.
„Kolejna granica została przekroczona: zaatakowano mieszkanie matki prezydenta” – napisał prezes PiS. Trudno o bardziej absurdalne sformułowanie. Nie doszło do żadnego „ataku”. Nie pojawiła się grupa politycznych bojówkarzy. Nie było represji ani prowokacji wymierzonej w rodzinę prezydenta. Była interwencja służb ratunkowych po zgłoszeniu potencjalnego zagrożenia życia. Państwo po prostu zadziałało tak, jak działać powinno. Kaczyński jednak postanowił zamienić zwykłą akcję służb w opowieść o prześladowaniu politycznej opozycji.
Jeszcze bardziej niepokojące jest to, że lider PiS robi to świadomie. „Zawsze gdy kruszy im się grunt pod nogami, stosują te same metody: prowokacje, insynuacje zmierzające do zastraszenia przeciwników politycznych i ich rodzin” – grzmiał dalej. To już klasyczny mechanizm polityczny PiS: każdą sytuację przedstawiać jako element wielkiego spisku. Nie ma znaczenia, że brak jakichkolwiek dowodów na polityczne motywy interwencji. Nie ma znaczenia, że służby miały obowiązek reagować. Dla Kaczyńskiego liczy się wyłącznie możliwość podtrzymania atmosfery wojny i mobilizacji własnego elektoratu.
Problem polega na tym, że ten język staje się coraz bardziej oderwany od rzeczywistości. Jeszcze kilka lat temu prezes PiS potrafił budować narrację ostrą, ale przynajmniej politycznie wyrachowaną. Dziś coraz częściej sprawia wrażenie człowieka, który całkowicie zatracił proporcje. W jego świecie każda decyzja przeciwników jest „zamachem”, każda krytyka „nienawiścią”, a każda interwencja służb „represją”. To już nie jest polityczna strategia. To polityczna obsesja.
Najbardziej groteskowy fragment wpisu Kaczyńskiego pojawił się jednak na końcu. „Ta władza to zło w czystej postaci!” – napisał lider największej partii opozycyjnej. W normalnym demokratycznym państwie takie słowa ze strony byłego premiera i wieloletniego lidera obozu rządzącego powinny wywołać szok. Kaczyński nie krytykuje konkretnych decyzji rządu. On demonizuje całe państwo i próbuje przedstawiać demokratycznie wybraną władzę jako niemal moralne zagrożenie dla Polski.
To szczególnie ironiczne, gdy przypomnimy sobie osiem lat rządów PiS. To właśnie wtedy służby specjalne były wykorzystywane do inwigilacji przeciwników politycznych przy użyciu Pegasusa. To wtedy propaganda mediów publicznych osiągnęła poziom niespotykany po 1989 roku. To wtedy politycy PiS regularnie budowali atmosferę strachu i podziału. Dziś ci sami ludzie próbują przedstawiać siebie jako ofiary opresyjnego państwa tylko dlatego, że straż pożarna odpowiedziała na alarm o możliwym pożarze.
Kaczyński coraz wyraźniej funkcjonuje w logice oblężonej twierdzy. Każde wydarzenie interpretuje jako dowód spisku przeciwko sobie i swojej partii. Taka retoryka może jeszcze mobilizować najbardziej radykalny elektorat PiS, ale dla większości społeczeństwa brzmi coraz bardziej niewiarygodnie. Polacy widzą przecież, że nie doszło do żadnego „ataku na matkę prezydenta”, lecz do standardowej interwencji służb ratunkowych.
Najbardziej niepokojące jest jednak coś innego: Kaczyński przestaje być politykiem zdolnym do racjonalnego opisu rzeczywistości. Coraz częściej reaguje emocją, przesadą i oskarżeniami pozbawionymi proporcji. A kiedy lider największej partii opozycyjnej zaczyna widzieć polityczny zamach nawet w działaniach straży pożarnej, oznacza to, że kryzys PiS jest znacznie głębszy, niż chciałaby przyznać sama partia.
