Chaos polityczny ma to do siebie, że żywi się emocją, przesadą i teoriami spiskowymi. Wystarczy jedna dramatyczna noc, jeden fałszywy alarm i kilka wpisów w mediach społecznościowych, by część polityków zaczęła budować opowieść o „represjach” i „atakach państwa”.
Tak właśnie zachowuje się dziś PiS. Zamiast uspokajać sytuację po interwencji służb w domu matki Karola Nawrockiego, politycy tej partii natychmiast ruszyli do ofensywy propagandowej. Donald Tusk miał rację, gdy odpowiedział im krótko i brutalnie: „Nazywać interwencję straży pożarnej, która zareagowała na informację o możliwym pożarze i zagrożeniu ludzkiego życia ‘brutalnym atakiem służb na prezydenta’ to skrajny cynizm lub skrajna głupota. Kompromitujecie się”.
Trudno o trafniejszą diagnozę. Straż pożarna, policja i służby ratunkowe mają obowiązek reagować na zgłoszenia o zagrożeniu życia. Gdyby zignorowano alarm, a w mieszkaniu rzeczywiście doszło do pożaru lub tragedii, ci sami politycy PiS krzyczeliby dziś o „zaniechaniach państwa”. Mechanizm jest prosty: cokolwiek zrobią instytucje publiczne, PiS próbuje wykorzystać to do budowy atmosfery oblężenia i politycznej histerii.
Szczególnie uderza ton wypowiedzi ludzi związanych z Karolem Nawrockim. Zamiast rzeczowej rozmowy o problemie fałszywych alarmów, pojawiły się oskarżenia pod adresem rządu, sugestie politycznej prowokacji i opowieści o „siłowym wejściu służb”. To język świadomie podgrzewający emocje. Tymczasem Donald Tusk podczas odprawy z ministrami i przedstawicielami służb powiedział jasno: „Drugim powodem, dla którego musimy działać tutaj bardzo szybko, jest tworzenie fali czysto politycznych i spiskowych spekulacji”. Premier nie tylko trafnie opisał sytuację, ale również pokazał różnicę między odpowiedzialnym państwem a politycznym teatrem PiS.
Partia Jarosława Kaczyńskiego od dawna funkcjonuje bowiem w logice permanentnej wojny. Każde wydarzenie musi zostać przedstawione jako dowód prześladowania prawicy. Każda interwencja służb staje się „zamachem”, każda krytyka – „nagonką”, a każda decyzja przeciwników politycznych – „spiskiem”. Problem polega na tym, że taka retoryka niszczy zaufanie obywateli do instytucji państwa. Jeśli politycy PiS sugerują, że straż pożarna czy policja działają na polityczne zamówienie, to w praktyce podważają fundamenty normalnego funkcjonowania demokratycznego państwa.
To szczególnie niebezpieczne w czasie, gdy Polska potrzebuje stabilizacji i spokoju. Zamiast tego PiS znów wybiera radykalizację. Wypowiedzi Zbigniewa Boguckiego czy innych polityków obozu Nawrockiego brzmią tak, jakby państwo znajdowało się na granicy autorytaryzmu. Tymczasem mówimy o interwencji wywołanej zgłoszeniem możliwego zagrożenia życia. Próba przedstawiania tego jako „brutalnego ataku służb” jest nie tylko groteskowa, ale także obraźliwa wobec funkcjonariuszy wykonujących swoją pracę.
Donald Tusk zachował się w tej sytuacji dokładnie tak, jak powinien zachować się premier. Nie uciekł od tematu, nie próbował milczeć, ale też nie uległ emocjonalnej histerii. Zwołał odprawę, zażądał wyjaśnień i jednocześnie ostro zareagował na polityczne manipulacje. To styl zarządzania państwem zupełnie inny niż ten, do którego przyzwyczaił Polaków PiS. W czasach rządów Kaczyńskiego i Morawieckiego niemal każda sytuacja kryzysowa zamieniała się w propagandowy spektakl, w którym najważniejsze było polityczne paliwo dla własnego elektoratu.
Dzisiejsza reakcja PiS pokazuje również coś jeszcze: tę partię coraz bardziej napędza poczucie politycznej frustracji. Im słabsza staje się jej pozycja, tym częściej sięga po język przesady i teorii spiskowych. To już nie jest spokojna opozycja próbująca przekonywać argumentami. To ugrupowanie, które próbuje mobilizować swoich sympatyków poprzez strach i poczucie zagrożenia.
Dlatego warto docenić, że Donald Tusk nie pozwala narzucić sobie tej logiki. Premier słusznie punktuje absurdalne oskarżenia i przypomina podstawową prawdę: służby ratunkowe są od ratowania życia, a nie od uczestniczenia w politycznych wojnach. Jeśli ktoś próbuje zrobić z akcji straży pożarnej dowód „represji”, to kompromituje przede wszystkim samego siebie.
