Polityk ma pełne prawo zmienić zdanie. Zmienia się sytuacja międzynarodowa, zmieniają się okoliczności, pojawiają się nowe zagrożenia. Jest jednak jeden warunek – trzeba umieć uczciwie wyjaśnić, dlaczego zmieniło się stanowisko. Mariusz Błaszczak tego nie zrobił. Zamiast rzeczowej odpowiedzi otrzymaliśmy serię uników, emocjonalnych oskarżeń i próbę zmiany tematu.
Spór o przekazanie Ukrainie pocisków PAC-3 do systemu Patriot wywołał burzliwą debatę. Były minister obrony uznał decyzję obecnego rządu za „jeden wielki skandal”. Jak przekonywał: „To jest dobro rzeczywiście rzadkie, to jest dobro bardzo cenne i w sytuacji, w której rząd Donalda Tuska mówi o zagrożeniu rosyjskim, przekazywanie na Ukrainę pocisków do systemu Patriot jest jednym wielkim skandalem”.
To stanowisko można oceniać i z nim polemizować. Problem pojawia się jednak w chwili, gdy Błaszczak zostaje skonfrontowany z pytaniem o politykę prowadzoną przez własny obóz.
Dziennikarz przypomniał dyskusję z 2022 roku dotyczącą przekazania systemów Patriot Ukrainie. Była to okazja do spokojnego wyjaśnienia różnic między tamtą sytuacją a obecną. Zamiast tego padła odpowiedź: „Oczywiście nie, Zgorzelski manipuluje i co to za fałszywy typ”. Trudno uznać taki komentarz za merytoryczną polemikę. To raczej próba zdyskredytowania rozmówcy niż odpowiedź na postawione pytanie.
Jeszcze bardziej uderza sposób prowadzenia argumentacji. Błaszczak powtarza, że obecny rząd „w tajemnicy” przekazał pociski Patriot, po czym natychmiast przechodzi do opowieści o… niemieckich wyrzutniach Patriot. „Ja z mównicy sejmowej mówiłem o tym, żeby przekazać niemiecki system Patriot na Ukrainę, niemiecki” – podkreśla.
Ale przecież nikt nie pytał o niemieckie Patrioty.
Pytanie dotyczyło tego, czy PiS w czasie swoich rządów również popierał działania wzmacniające ukraińską obronę przeciwlotniczą. Odpowiedź Błaszczaka nie rozwiewa tych wątpliwości. Wręcz przeciwnie – sprawia wrażenie, jakby były minister za wszelką cenę próbował uciec od niewygodnego porównania.
Ostatecznie jedynym konkretnym wyjaśnieniem, jakie usłyszeliśmy, było zdanie: „Czas był inny i rodzaj tego uzbrojenia był inny”.
To prawda, że wojna w 2022 roku wyglądała inaczej niż dziś. Prawdą jest również, że różne systemy uzbrojenia mają odmienne znaczenie operacyjne. Ale właśnie dlatego potrzebna była szczegółowa argumentacja. Dlaczego przekazanie jednego rodzaju sprzętu było wówczas uzasadnione? Dlaczego dziś przekazanie innego rodzaju uzbrojenia jest – zdaniem Błaszczaka – „jednym wielkim skandalem”? Odpowiedzi na te pytania w jego wypowiedzi po prostu zabrakło.
Nie da się prowadzić poważnej debaty o bezpieczeństwie państwa wyłącznie przy pomocy mocnych określeń. Słowa „manipulacja”, „fałszywy typ” czy „skandal” mogą dobrze brzmieć w politycznej wymianie ciosów, ale nie zastąpią analizy wojskowej ani strategicznej.
Paradoks całej sytuacji polega na tym, że Mariusz Błaszczak jako minister obrony wielokrotnie przekonywał Polaków, iż bezpieczeństwo Ukrainy jest bezpośrednio związane z bezpieczeństwem Polski. W czasie rosyjskiej agresji rząd PiS przekazywał Kijowowi czołgi, armatohaubice, amunicję i wiele innych elementów uzbrojenia. Wówczas tłumaczono, że zatrzymanie Rosji na Ukrainie leży w żywotnym interesie Rzeczypospolitej.
Dziś były minister próbuje przekonać opinię publiczną, że podobne decyzje są nieodpowiedzialne. Można oczywiście argumentować, że pociski PAC-3 mają wyjątkową wartość i ich przekazanie wymaga szczególnej ostrożności. Tyle że właśnie tego wyjaśnienia zabrakło. Zamiast spokojnego przedstawienia różnic usłyszeliśmy głównie polityczne hasła.
W sprawach bezpieczeństwa państwa wyborcy mają prawo oczekiwać więcej. Były minister obrony powinien przede wszystkim tłumaczyć, analizować i przekonywać. Tymczasem Mariusz Błaszczak sprawia wrażenie polityka, który zamiast odpowiadać na niewygodne pytania, woli je zagłuszyć kolejnymi oskarżeniami. To może przynieść chwilowy efekt w politycznym sporze, ale nie buduje zaufania do człowieka, który przez lata odpowiadał za bezpieczeństwo Polski. A właśnie wiarygodność jest w tej dziedzinie wartością najcenniejszą.
