Jeszcze kilka lat temu Jacek Kurski uchodził za jednego z najważniejszych ludzi obozu Zjednoczonej Prawicy. Kierowana przez niego Telewizja Polska była potężnym narzędziem politycznego przekazu, a sam były prezes TVP cieszył się opinią człowieka, który potrafi wygrać każdą medialną bitwę.
Dziś ten obraz należy już do przeszłości. Kurski coraz częściej sprawia wrażenie polityka, który zamiast pomagać Prawu i Sprawiedliwości, dostarcza jego przeciwnikom kolejnych argumentów. Powstaje więc pytanie, jak długo Jarosław Kaczyński będzie jeszcze tolerował swojego najbardziej kontrowersyjnego współpracownika.
Problem Kurskiego nie polega wyłącznie na jego ostrym języku. Polityka zna wielu bezkompromisowych komentatorów, którzy dzięki wyrazistości potrafią mobilizować własny elektorat. Kłopot polega na tym, że coraz częściej jego wypowiedzi wywołują zamieszanie przede wszystkim wewnątrz samego obozu prawicy. Zamiast wzmacniać przekaz, prowokują konflikty, zmuszają partyjnych liderów do tłumaczeń i odciągają uwagę od tematów, które PiS chciałoby eksponować.
Ostatnie tygodnie są tego najlepszym przykładem. W czasie gdy ugrupowanie mierzy się z najpoważniejszym od lat kryzysem wewnętrznym i rozłamem związanym z odejściem Mateusza Morawieckiego oraz jego zwolenników, Kurski zamiast łagodzić napięcia, dolewa oliwy do ognia. Jego publiczne ataki na byłego premiera stały się symbolem emocjonalnej polityki, która bardziej przypomina wewnętrzne porachunki niż próbę odzyskania zaufania wyborców.
Nie jest tajemnicą, że Jarosław Kaczyński od lat ceni lojalność. Wielokrotnie dawał swoim współpracownikom drugie, a nawet trzecie szanse. Jednak równie często pokazywał, że gdy uznaje kogoś za polityczne obciążenie, potrafi działać bez sentymentów. W przeszłości przekonali się o tym liczni politycy PiS, którzy przez lata należeli do ścisłego kierownictwa partii, a później zostali odsunięci na dalszy plan.
Czy podobny los czeka Jacka Kurskiego? Coraz więcej wskazuje na to, że jego polityczna wartość maleje. W czasach, gdy kierował Telewizją Polską, dysponował realnym instrumentem wpływu na debatę publiczną. Dziś takiego zaplecza już nie ma. Pozostały przede wszystkim ostre wypowiedzi i medialne występy, które częściej wywołują kontrowersje niż przynoszą partii wymierne korzyści.
Trudno oprzeć się wrażeniu, że Kurski wciąż prowadzi politykę według zasad sprzed kilku lat. Zakłada, że im mocniejszy atak, tym większy efekt polityczny. Tymczasem wyborcy coraz częściej oczekują od polityków wiarygodności i odpowiedzi na konkretne problemy. Nieustanne eskalowanie konfliktu może mobilizować najbardziej oddanych sympatyków, ale jednocześnie odstrasza tych, którzy wahają się między różnymi ugrupowaniami.
To właśnie dlatego coraz częściej pojawia się opinia, że Jacek Kurski stał się dla PiS bardziej symbolem dawnych metod uprawiania polityki niż atutem na przyszłość. Jeśli partia rzeczywiście zamierza odbudować swoje poparcie i walczyć o nowych wyborców, będzie musiała przekonać ich, że wyciągnęła wnioski z własnych błędów. Trudno będzie to zrobić, jeśli jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy pozostanie polityk kojarzony przede wszystkim z bezkompromisową propagandą i ostrym językiem.
Ostateczna decyzja należy oczywiście do Jarosława Kaczyńskiego. Prezes PiS wielokrotnie udowadniał, że potrafi zaskakiwać zarówno swoich współpracowników, jak i komentatorów. Może uznać, że Kurski nadal jest użyteczny jako polityczny żołnierz. Może też dojść do wniosku, że każda kolejna medialna awantura z jego udziałem przynosi partii więcej strat niż korzyści.
Jedno wydaje się jednak pewne. W sytuacji, gdy PiS przeżywa najpoważniejszy kryzys od wielu lat, cierpliwość wobec polityków generujących kolejne konflikty będzie coraz mniejsza. Nawet najbardziej lojalni współpracownicy nie są niezastąpieni. Jeśli Jacek Kurski nie przestanie dostarczać własnej partii politycznych problemów, może się okazać, że człowiek, który przez lata współtworzył propagandową machinę PiS, sam stanie się jej kolejną ofiarą.
