Trzy razy. Karol Nawrocki już po raz trzeci zawetował ustawę regulującą rynek kryptowalut. Za pierwszym razem można było mówić o różnicy poglądów. Za drugim – o politycznej wojnie z rządem. Za trzecim, gdy wokół Zondacrypto pojawia się coraz więcej pytań o związki ze środowiskiem PiS, pieniądze i prawicowe media, prezydent powinien wreszcie bardzo dokładnie wyjaśnić Polakom, dlaczego z takim uporem blokuje przepisy zwiększające kontrolę nad tym rynkiem.
Donald Tusk najwyraźniej uznał, że miarka się przebrała. „Zwrócę się do marszałka Sejmu o ponowne głosowanie o odrzucenie weta prezydenta do ustawy o rynku kryptoaktywów” – zapowiedział premier. I słusznie. Niech posłowie jeszcze raz podniosą ręce. Niech każdy pokaże, czy chce większej przejrzystości rynku kryptowalut, czy woli, żeby wszystko zostało po staremu.
Bo sprawa przestaje być technicznym sporem o przepisy. Tusk mówi już wprost o „brudnym biznesie” i jego powiązaniach z polityką. „Dzisiaj nie ma wątpliwości, że ten ponury biznes, ten brudny biznes był bardzo mocno powiązany z całym środowiskiem PiS-u” – powiedział premier. Wskazywał również na „dziwne przepływy pieniędzy” między tym biznesem, prawicowymi mediami i czołowymi politykami PiS.
To oskarżenia ogromnego kalibru i właśnie dlatego powinny zostać drobiazgowo wyjaśnione. Nie przez partyjne konferencje prasowe, ale przez prokuraturę, służby i instytucje państwa. Tyle że w takiej sytuacji blokowanie regulacji rynku kryptowalut wygląda politycznie fatalnie. Nawrocki może przedstawiać dziesięć argumentów o nadmiernej biurokracji, kosztach i ograniczaniu przedsiębiorczości, ale nie zdoła już uciec od pytania, które sam swoimi wetami postawił: dlaczego właśnie o tę sprawę walczy z tak niezwykłą determinacją?
Tusk poszedł jeszcze dalej. Jego zdaniem to, co zaczyna się wyłaniać, może być czymś znacznie poważniejszym niż pojedyncza historia korupcyjna. „To już nie jest jakaś zwykła łapówka, jakiś jeden polityk przekupiony, tylko wygląda to na system, system dobrze zorganizowany, w którym pojawiają się te nazwiska, które już znamy z innych złych sytuacji” – stwierdził premier.
Jeżeli choć część tych podejrzeń znajdzie potwierdzenie, będziemy mieli do czynienia ze sprawą znacznie większą niż kolejna awantura między PO i PiS. Chodziłoby o mechanizm, w którym wielkie pieniądze, biznes, media i polityka zaczynają funkcjonować w jednym obiegu. A właśnie przed takimi sytuacjami państwo powinno się zabezpieczać. Nie przez pozostawianie rynku bez skutecznego nadzoru, lecz przez tworzenie jasnych reguł i możliwość kontrolowania przepływu pieniędzy.
Najbardziej zdumiewające jest więc to, że prezydent wybrał właśnie ten moment na trzecie weto. Nawrocki powinien rozumieć, jak to wygląda. Wokół branży kryptowalutowej narastają pytania, premier mówi publicznie o możliwym systemie powiązań z ludźmi PiS, a prezydent związany politycznie z tym samym obozem po raz kolejny zatrzymuje ustawę regulującą ten rynek.
To oczywiście nie jest dowód na udział Nawrockiego w jakimkolwiek nielegalnym procederze. Ale polityka nie kończy się na kodeksie karnym. Istnieją również odpowiedzialność, przejrzystość i zwyczajna przyzwoitość wobec obywateli. Prezydent powinien więc przedstawić bardzo konkretne argumenty, a nie zasłaniać się ogólnikami o wolności gospodarczej.
Dlatego Tusk dobrze robi, przenosząc sprawę ponownie do Sejmu. Niech odbędzie się głosowanie i niech wyborcy zobaczą jego wynik. Przy okazji warto zadać prezydentowi pytanie, od którego po trzecim wecie coraz trudniej będzie uciekać.
Panie prezydencie, kogo właściwie pan chroni?
