Radosław Piesiewicz pozostanie w tymczasowym areszcie. Sąd Okręgowy w Katowicach nie uwzględnił zażalenia jego obrońców i utrzymał wcześniejszą decyzję Sądu Rejonowego Katowice-Wschód o zastosowaniu trzymiesięcznego aresztowania. To kolejny istotny etap śledztwa dotyczącego afery Zondacrypto, w którym Piesiewicz usłyszał zarzuty płatnej protekcji oraz faworyzowania części wierzycieli.
Piesiewicz został zatrzymany 27 sierpnia przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości. Dwa dni później sąd zdecydował o jego tymczasowym aresztowaniu. Prokuratura argumentowała wówczas, że zastosowanie takiego środka jest konieczne między innymi ze względu na „obawę matactwa ze strony podejrzanego i grożącą mu surową karę”. Teraz stanowisko sądu pierwszej instancji zostało podtrzymane.
Sam Piesiewicz od początku odrzuca zarzuty. Pytany przez dziennikarzy przed pierwszym posiedzeniem aresztowym, czy czuje się winny, odpowiedział krótko: „nie”. Nie przyznał się również do zarzucanych mu czynów podczas przesłuchania. Trzeba o tym wyraźnie przypominać: tymczasowy areszt nie jest wyrokiem, a o winie może zdecydować dopiero prawomocne orzeczenie sądu. Utrzymanie aresztu oznacza natomiast, że sądy dwóch instancji uznały argumenty za stosowaniem tego środka zapobiegawczego za wystarczające.
Sprawa ma jednak nie tylko wymiar prawny. Piesiewicz przez lata był postacią kojarzoną z obozem Prawa i Sprawiedliwości, choć sam konsekwentnie podkreślał, że formalnie do PiS nie należał. W rozmowie z „Rzeczpospolitą” mówił wprost: „Nigdy nie należałem i nie należę do żadnej partii”. Jednocześnie nie ukrywał znajomości z politykami, odpowiadając na pytania o swoje relacje z poprzednią władzą: „Nie wstydzę się moich znajomych i nie pozwolę, aby ktoś mi ich wybierał”.
Szczególnie często przypominane są jego wieloletnie relacje z Jackiem Sasinem. Jeszcze przed objęciem stanowiska prezesa PKOl Piesiewicz współpracował z nim w samorządzie, a w okresie rządów PiS jego pozycja w polskim sporcie szybko rosła. Kiedy w 2023 roku został prezesem Polskiego Komitetu Olimpijskiego, jego kampania opierała się między innymi na deklaracjach dotyczących pozyskiwania znacznych środków sponsorskich od spółek Skarbu Państwa. Ówczesny minister aktywów państwowych Jacek Sasin był jednym z polityków, z którymi Piesiewicz pozostawał w dobrych relacjach.
Nie oznacza to oczywiście, że obecne zarzuty można przenosić na partię czy jej polityków. Odpowiedzialność karna jest indywidualna, a prokuratura musi udowodnić konkretne czyny konkretnej osobie. Nie sposób jednak pomijać politycznego tła kariery Piesiewicza, szczególnie gdy przez lata był przedstawiany jako człowiek posiadający dobre kontakty z poprzednim obozem władzy.
Sytuacja staje się tym bardziej poważna, że kryzys przestał dotyczyć wyłącznie osoby Piesiewicza. Uderzył również w Polski Komitet Olimpijski i jego wiarygodność. W poniedziałek, tego samego dnia, w którym sąd pozostawił Piesiewicza w areszcie, zarząd PKOl zdecydował o odsunięciu go od kierowania organizacją i powierzeniu obowiązków prezesa Marianowi Kmicie.
Sprawa Zondacrypto jest daleka od zakończenia. Na obecnym etapie należy unikać zarówno ferowania wyroków przed procesem, jak i politycznego udawania, że kariera Piesiewicza rozwijała się w całkowitym oderwaniu od świata polityki. Jedno i drugie byłoby fałszowaniem obrazu sytuacji. Teraz najważniejsze będzie to, jakie dowody prokuratura przedstawi przed sądem i czy stawiane Piesiewiczowi zarzuty wytrzymają próbę procesu.
